Noix de Saint-Jacques sur lit de riz noir, czyli małże św. Jakbuba podawane na czarnym ryżu

Jak pisał Stephen Clarke, Paryżanie mają do jedzenia stosunek niemal… seksualny. Tak samo lubią je oglądać, dotykać i wąchać, jak smakować. Owoce morza sprzedaje się na straganach, niekiedy przed restauracjami - ostrygi, kraby i homary, które zostaną przyrządzone w knajpie, są rozkładane tuż przy chodnikach i biedny człowiek (zwykle mężczyzna) odpowiedzialny za otwieranie muszli i odrywanie krabowych szczypców musi pracować na zewnątrz, nawet w zimie, by przechodnie mogli wystawiony towar... podziwiać. To samo dzieje się na bazarach, gdzie handlarze pozwalają ludziom ugniatać i wąchać pomarańcze, awokado i fenkuły przed zakupem. W supermarketach tylko najdelikatniejsze owoce, takie jak truskawki, są zafoliowane –a resztę potencjalny klient może dotykać do woli, a i czasem, na boku, degustować...

Dla nas jest to nieco osobliwe, dla Paryżan jednak na porządku dziennym - w końcu jak nikt inny potrafią CELEBROWAĆ jedzenie. Ciesząc się każdym niepowtarzalnym kęsem, zachwycając pięknym sposobem podania oraz chłonąc ponętne zapachy, dają jasne świadectwo, że ich narodowe jedzenie nie ma sobie równych. A czy może istnieć lepsza kuchnia francuska, kulinarny crème de la crème, niż w samym sercu Francji,  w pięknym Paryżu...? Bien sûr, oczywiście, że nie!

Od cydru do calvadosu, czyli o normandzkich trunkach z jabłek

Calvados to słowo, które słyszał każdy, ale niewiele osób wie, do czego je przypisać... Wielu z nas będzie przywoływać w swej głowie wyłącznie słowa piosenki Kasi Klich "Calvadosu cierpki smak w ustach ciągle mam....". Sporo w nich prawdy - otóż calvados to mocny alkohol, destylat z cydru – wina powstałego z jabłek. Zatem gdyby narysować drzewo genealogiczne calvadosu, z pewnością miałoby ono kształt... jabłoni!    

By dowiedzieć się więcej o tych francuskich alkoholach, zapraszam Was na wycieczkę do Dolnej Normandii, do urokliwej miejscowości Domfront, w której... zwiedzałam muzeum miejscowych trunków, poznałam przemiłych właścicieli oraz... troszkę zakręciło mi się w głowie od znakomitego cydru i calvadosu! :) 

Kuchnia alzacka, czyli kulinarna mieszanka niemieckich i francuskich rarytasów

Jak mówi dawne przysłowie, Niemcy jedzą dużo, Francuzi dobrze - ja podczas pysznej wizyty w Alzacji, zjadłam dużo, dobrze i.... niezwykle smacznie! Nic w tym dziwnego, w końcu Alzacja to kraina, w której od zamierzchłych czasów przenikały się francuskie i niemieckie wpływy, odciskając kulinarne piętno na wszystkich potrawach, których możemy zasmakować w tym regionie (a uwierzcie - spróbowałam ich sporo!).

Bienvenidos en Mallorca! - kulinarna relacja z podróży

Po wspólnej wyprawie do urokliwej Bretanii (klik), zapraszam Was na kolejną podróż kulinarną, tym razem do gorącej i tętniącej życiem Hiszpanii. Przeniesiemy się na Majorkę, czyli największą wyspę archipelagu Balearów, której smaczna kuchnia jest owocem ścierania się dwóch, tradycyjnych zajęć mieszkańców - rybołówstwa i rolnictwa, które dominowały na wyspach przed rozwojem przemysłu turystycznego. Po tygodniu spędzonym na tej pięknej wyspie, z pewnością mogę stwierdzić, że tutejsza kuchnia jest bogata, różnorodna i wykwintna. Bez wątpienia na długo zapamiętam smak świeżych owoców morza, paelli i domowego vino de la casa!

BRETANIA – królestwo naleśników, owoców morza i cydru

Bretania to piękna i malownicza kraina,  która leży na północno-zachodnim wybrzeżu Francji i jest oblewana z trzech stron wodami Atlantyku. Co roku przyciąga rzesze turystów swoją bogatą tradycją, niesamowitymi krajobrazami, historią pełną legend oraz… pyszną kuchnią, w której potrawy anglosaskie i romańskie, a także smaki przeszłości i teraźniejszości przenikają się wzajemnie, tworząc niezwykle interesującą mieszankę.  Koniecznie posmakujcie mój artykuł o tej jakże ciekawej i nieokiełznanej francuskiej krainie!